Kinderkleding merk kiezen op kwaliteit, pasvorm en duurzaamheid
Hoe een kinderkleding merk te beoordelen is op stof, naden, pasvorm en wat de kleding na twee jongens nog opbrengt, met voorbeelden uit een gezin met een zesjarige en een tienjarige.
Maat 128 is bij het ene kinderkleding merk een andere grootte dan bij het volgende, en dat misverstand kost een gezin elk seizoen geld. Een maat is een afspraak van de fabrikant en geen meting, en die afspraak verschilt per merk, per lijn en soms per collectie.
Het scheelt vaak minder dan het lijkt. Meestal gaat het om een of twee centimeter in lengte en iets meer in wijdte, maar bij een jongen die elk halfjaar een maat opschuift is dat het verschil tussen een broek die nog een seizoen meegaat en een broek die in oktober al in de wasmand ligt omdat hij te kort is. Wie merken leert beoordelen op een paar vaste punten, hoeft de maat op het label niet meer blind te vertrouwen.
Waar een kinderkleding merk op wordt beoordeeld
Vier eigenschappen bepalen of een merk zijn prijs waard is, en dat zijn stof, levensduur, pasvorm en herverkoopwaarde. Ze wegen bij elk kledingstuk anders, en samen laten ze zien waarom twee broeken van dezelfde prijs na een jaar zo ver uit elkaar liggen.
De stof zegt het meest, en die is te beoordelen zonder iets van merken te weten. Een tricot met een dichte, gladde breling blijft na veel wasbeurten vlak, terwijl een dun jersey al na een paar weken gaat pillen op de plekken waar een jongen op zit, kruipt of schuift. Een kleine hoeveelheid elastaan naast het katoen op het label laat knieën terugveren, en een knie die terugveert, bobbelt minder uit. Kijk eerst naar de naad, dan pas naar het prijskaartje, want een dubbel gestikte zoom en een stevig vastgezette tailleband vertellen meer dan de merknaam op de borst.
Levensduur meet ik aan de knieën van de tienjarige. Wie een broek door een jongen van tien heeft zien gaan, weet dat de eerste zwakke plek bijna altijd de knie is, daarna de zoom aan de achterkant van de pijp, en pas veel later de rits. Een merk dat op die punten verstevigt of een dubbele laag legt, heeft nagedacht over echte jongens. Een merk dat dat niet doet, maakt kleding voor de foto.
Pasvorm telt zwaarder dan hij lijkt, omdat een broek die op de dag van aankoop net past, na twee maanden te kort is. Een verstelbare tailleband met knoopsgaten in de elastiek, een omslag van de pijp en een ruime schouder geven ruimte voor groei zonder dat het kledingstuk er zichtbaar te groot uitziet. Bij de zesjarige is dat vooral een kwestie van lengte, bij de tienjarige van lengte en schouderbreedte tegelijk.
Herverkoopwaarde is het onderdeel dat het vaakst wordt vergeten, terwijl het de rekensom het meest verandert. Een rekenvoorbeeld met aangenomen bedragen maakt dat zichtbaar. Een trui van 40 euro die twee jongens na elkaar dragen en daarna voor 12 euro wordt doorverkocht, kost 28 euro voor twee jongens, dus 14 euro per jongen. Een trui van 20 euro die na de eerste jongen is uitgewassen en niets meer oplevert, kost 20 euro voor één jongen. De duurdere trui blijkt dan goedkoper, mits hij het volhoudt en er iemand is die hem wil hebben. Het Nibud publiceert overzichten van wat kinderen een gezin kosten, en kleding is daar een vaste post in, wat een reden is om dit soort rekensommen per kledingstuk te maken in plaats van per aankoop.
Betaalbare basismerken
Voor onderkleding, sokken en eenvoudige T-shirts is een betaalbaar merk meestal de verstandigste keuze, omdat die kleding het snelst te klein wordt of zoekraakt. Zeeman en Hema zijn daarvoor de bekendste adressen, aangevuld met C&A, H&M en Primark als er meer keuze in kleur en snit nodig is.
Een rekenvoorbeeld met aangenomen prijzen laat zien waarom dat werkt. Als een pak van vijf T-shirts 15 euro kost, is dat 3 euro per shirt, en een shirt dat in het voetbalseizoen twee keer per week door de wasmachine gaat en aan het einde van het seizoen te klein is, heeft zijn geld dan ruim terugverdiend. Op een woensdag, met voetbaltraining na school, gaat er bij de tienjarige bovendien vaak een tweede shirt in de tas, en juist dan is het prettig dat een kapot of vergeten exemplaar geen pijn doet. Bekijk meer artikelen over Kinderkleding merken.
Bij betaalbare merken verdient de broek wel een tweede blik. De stof van een goedkope jeans of joggingbroek is vaak dunner op de knie, en dan helpt het om de stof tegen het licht te houden en te kijken of die daar dubbel is. Een broek met een extra laag op de knie of een stevige twill blijft in mijn ervaring een seizoen langer netjes, ook bij een tienjarige die op het schoolplein liever zit en glijdt dan staat.
Voor de zesjarige geldt iets anders. Die slijt minder aan de knieën en meer aan de kleur, want een donkere trui is na een paar maanden grijs gewassen. Bij betaalbare merken is dat een reden om voor gemêleerde of donkere tinten te kiezen, waarop pluisjes en uitwassing minder zichtbaar zijn.
Duurzame merken
Een duurzaam merk is zijn meerprijs waard als de kleding aantoonbaar langer meegaat of een tweede eigenaar vindt, en anders is het vooral een hogere prijs. Dat klinkt streng, maar het houdt de keuze eerlijk. Een biologisch katoenen T-shirt dat na vijf wasbeurten uitgerekt is, is niet duurzamer dan een gewoon shirt dat een jaar standhoudt.
Bij de stof ligt het houvast in het keurmerk. Op het label staat bij biologisch katoen soms GOTS, een erkende standaard voor biologische textiel, en die vermelding is een betere aanwijzing dan een groen label op het hangertje. Merken als Mini Rodini uit Zweden werken met biologisch katoen en gerecycled materiaal, en het ondergoed en de wollen basislagen van Joha zijn bij ouders bekend om hun duurzame wol. Wat die merken gemeen hebben, is dat de kleding doorgaans stevig genoeg is om door meerdere kinderen te worden gedragen.
Het duurzaamste kledingstuk is overigens het exemplaar dat al bestaat. Bij ons thuis komt een derde van de kast uit tassen van neefjes en uit de kledingruil op school, en die kleding is bij het eerste passen al beter beoordeeld dan nieuwe, want na een paar jaar en tientallen wasbeurten is te zien welke stoffen het hebben volgehouden. Een merk dat in een tas van een neefje na twee jongens nog netjes is, verdient een vaste plek op het lijstje voor de nieuwe aankoop.
Wie nieuw koopt, doet er verstandig aan om bij duurzame merken te beginnen met de dingen die lang meegaan, zoals een jas, een wollen trui of een stevige broek, en de snel verslijtende basics bij de betaalbare merken te laten.
Sportieve merken voor jongens

Voor sportkleding loont het om op de stof te letten en het logo te negeren, omdat een shirt met een clubembleem er na een seizoen training vaak slechter uitziet dan een neutraal exemplaar. Nike, Adidas, Puma en Hummel maken kinderkleding die op het veld goed aansluit, en Decathlon heeft met Kipsta een eigen voetballijn die voor de woensdagtraining een lagere drempel heeft.
Sportshirts van polyester drogen snel en voelen licht aan, maar houden geur beter vast dan katoen. Binnenstebuiten wassen op 30 graden, zonder wasverzachter, houdt de stof langer in model en voorkomt dat de bedrukking gaat bladderen. Wie het shirt na de training meteen uit de tas haalt in plaats van het tot zaterdag erin te laten zitten, scheelt zichzelf een wasbeurt met dubbel zoveel moeite.
Sportbroeken en trainingspakken van de bekende merken hebben meestal een elastieken taille met koord en een gesloten manchet aan de enkel. Dat laat groei toe in de lengte, omdat de manchet bij een lange jongen ruimer zit en bij een kortere strak om de enkel sluit. Op de lange termijn blijft zo'n pak bruikbaar voor school én training, wat de aanschaf onderweg een tweede functie geeft.
Voor scheenbeschermers, sokken en keepershandschoenen geldt dat de prijs van het merk er weinig toe doet, zolang de maat klopt. Bij de zesjarige is een eenvoudig exemplaar prima, en bij de tienjarige die elke week traint, is het verstandig om bij de sokken naar versterkte hielen en tenen te kijken, waar het eerste gat valt.
Merken met hoge herverkoopwaarde
Een merk met hoge herverkoopwaarde herken ik aan de vraag, en die is te zien op tweedehands platforms en bij de kledingruil op school. Wat daar snel weg is, houdt zijn waarde, en wat blijft liggen, heeft die waarde nooit gehad. Petit Bateau, Mini Rodini en Molo zijn merken waar ouders naar zoeken, en bij sportmerken zijn Nike- en Adidas-truien en jassen vrijwel altijd te verkopen.
Het rekenvoorbeeld van eerder werkt hier door. Een jas van 80 euro die na twee winters voor 25 euro wordt doorverkocht, kost netto 55 euro voor twee winters, terwijl een jas van 45 euro zonder restwaarde 45 euro kost voor één winter, of 90 euro voor twee winters als hij in de tussentijd vervangen moet worden. De bedragen zijn aangenomen, maar de redenering klopt voor elk kledingstuk dat zijn model houdt. Wie kindermerkkleding koopt met het idee van doorverkoop, kijkt daarom naar neutrale kleuren, een tijdloze snit en een label dat nog te lezen is.
De waarde zit ook in de staat. Een trui zonder pilling, een jas met intacte ritsen en een broek zonder gladde knieën verkoopt in alle gevallen beter dan een exemplaar met sporen van gebruik, ook als het merk hetzelfde is. Kleding die wordt gewassen op lage temperatuur en niet in de droger gaat, behoudt de vorm en dus de prijs, en een foto bij daglicht met een zichtbare naad en het label verkoopt sneller dan een foto op de slaapkamervloer.
Voor wie vooral leuke kinderkleding merken zoekt met een eigen karakter, zoals dieren, kleurblokken of grafische prints, geldt dat die prints de herverkoop kunnen helpen als ze bij het merk horen, en kunnen schaden als ze alleen bij één seizoen passen.
Pasvorm per merk
Pasvorm laat zich niet uit één tabel afleiden, en dat is de reden dat ik de eigen jongens opmeet en de maat per merk noteer. Wat hieronder staat, komt uit onze eigen kast en uit gesprekken bij de kledingruil, dus het geeft een richting en geen garantie.
Het basisaanbod van Zeeman en Hema valt in onze ervaring ruim in lengte, waardoor een maat groter zelden nodig is. Bij Name It staat bij broeken vaak de pasvorm genoemd, zoals slim, regular of loose, en die aanduiding is bruikbaarder dan de maat zelf. Een slimmodel in 128 zit bij de tienjarige met brede heupen anders dan bij de zesjarige met smalle benen, en het hangertje of het label laat dat zien.
Petit Bateau valt in mijn ervaring aan de kleine kant, en wie tussen twee maten zit, kiest daar beter de grotere. Mini Rodini heeft bewust een ruime snit, zodat een maat kleiner dan de leeftijd kan volstaan. Sportmerken als Nike, Adidas en Puma hanteren een rechte, wat strakkere snit bij trainingskleding, en wie een shirt los wil dragen over een thermoshirt, neemt een maat groter.
Het betrouwbaarste hulpmiddel is een meetlint. De lengte, de binnenbeenlengte en de borstomvang van de jongen, naast de maattabel van het merk, geven meer zekerheid dan de leeftijd op het label. Dat kost vijf minuten per halfjaar, en het bespaart een retour of een broek die in de kast blijft hangen.
Veelgestelde vragen
Welke kinderkleding merken zijn het langst bruikbaar?
Merken die stevige stoffen en verstevigde knieën gebruiken, houden het langst stand, en in de praktijk zijn dat vaak de middenprijsklasse en de sportmerken. Een broek met dubbele knie en een jas met een stevige rits gaat langer mee dan een goedkoop exemplaar, ook bij de tienjarige. De levensduur hangt wel af van de wasbeurten, want kleding op 30 graden en zonder droger houdt zijn vorm merkbaar langer.
Is merkkleding het geld waard?
Merkkleding is het geld waard als de stof en de naden het verschil maken en als het kledingstuk een tweede eigenaar vindt, en anders niet. Voor onderkleding en sokken loont een betaalbaar merk bijna altijd, voor jassen en broeken die lang moeten meegaan vaak een duurder exemplaar. Een rekensom met aankoopprijs minus verwachte opbrengst, gedeeld door het aantal kinderen dat het draagt, geeft meer houvast dan het logo.
Welke merken vallen ruim of klein?
Mini Rodini en het basisaanbod van Zeeman en Hema vallen in onze ervaring ruim, en Petit Bateau en sommige sportlijnen vallen kleiner of strakker. Dit verschilt per lijn en per seizoen, dus het blijft een richting. Wie dit seizoen één ding doet, meet de jongen op en legt de maten naast het label van wat al in de kast hangt, zodat het volgende merk niet op goed geluk wordt gekocht.